Tag: manosphere
-
Louis Theroux heeft in zijn manosphere‑documentaire iets gedaan wat veel mensen niet willen zien: hij heeft bewust níet de morele reddende engel gespeeld. Hij is niet als fact‑checkende kruisvaarder die wereld ingerold, maar als rustige stamgenoot die naast de manfluencers gaat zitten, ze laat praten, en hun eigen onzin langzaam blootlegt. Voor wie van buitenaf…
-
Het “alpha male”-verhaal verkoopt mannen een simpel sprookje: er is een piramide, bovenaan staat de keiharde winnaar, onderaan de rest van de sukkels. Jij moet naar boven knokken, anders hoor je bij de “beta’s”.Klinkt krachtig. In de praktijk maakt het je afhankelijk, onzeker en makkelijk te manipuleren. De term “alpha male” komt niet eens uit…
-
Je hoeft maar een paar minuten op TikTok, Instagram of Reddit rond te hangen om het patroon te zien: jonge mannen die hun gezicht beoordelen alsof het een defect product is dat gefixt moet worden. Kaaklijn, neus, haarlijn, huid, symmetrie, “aesthetics” – alles wordt gemeten, gescoord en genadeloos vergeleken met ideale voorbeelden. Wat begint als…
-
Niet gevraagd om medelijden – maar om scherpte Er glijdt iets onzichtbaars door moderne samenlevingen. Geen openlijke aanval, maar een onafgebroken reeks kleine steken. Niet genoeg om op te vallen, maar te scherp om niet te voelen. Micro-agressies — subtiele vernederingen, vaak als grapje verpakt, soms zelfs goedbedoeld. Ze kruipen onder de huid, nestelen zich…
-
Dit artikel is geschreven na aanleiding van verscheidene mannen die zich proberen in te zetten voor de bevordering van gelijkheid, maar zich steeds meer gedemoniseerd voelen door op dezelfde hoop gegooid te worden als misogyne kerels en incels. Een man die zegt dat hij eenzaam is, klinkt voor velen als een vreemd dier. Onwennig. Te…
-
Geen man droomt van eenzaamheid. Je herkent het: dagen waarop je stilte niet als rust voelt, maar als leegte die aan je vreet. Tegen je wordt gezegd: wees sterk, los het alleen op, vertrouw niemand behalve jezelf. In conservatieve culturen is onafhankelijkheid het hoogste gebod. Je hoort het bij je grootvader aan de keukentafel, je…
-
Je kent het misschien wel: de wekker gaat, je staat op, je doet wat je moet doen. Je lacht naar je collega’s, je maakt die grap aan tafel, je tikt de laatste mail weg. Van buiten klopt het plaatje. Maar ergens diep vanbinnen is het leeg, koud, zwaar. Alsof je een harnas draagt dat niemand…
-
Sommige mensen zijn geen commentator, maar een fenomeen. Candace Owens is zo’n fenomeen. Ze is niet alleen een uitgesproken tegenstander van het begrip ‘toxic masculinity’—ze ís het. In alles wat ze uitdraagt, hoe ze spreekt, de normen die ze verdedigt, belichaamt Owens de kern van toxische mannelijkheid: het verheerlijken van dominantie, het verachten van kwetsbaarheid,…
-
Geen ruimte voor excuses. Geen pleisters op de wonden. In de Whatever podcast is Andrew Wilson geen moderator, maar een baken van giftige mannelijkheid – en hij is er trots op. Hier geen verstopte kwetsbaarheid of moderne gevoeligheid. Wilson zet de toon: mannen zijn jagers, vrouwen zijn prooi, en wie dat niet snapt, hoort niet…
-
Hannah Pearl Davis – een vrouw die toxische mannelijkheid verkoopt als “empowerment” – is het levende bewijs dat gendernormen geen biologie zijn, maar geperfectioneerde propaganda. Haar succes toont een wrang dilemma: hoe een vrouwelijke stem schadelijke stereotypen kan legitimeren én tegelijkertijd de mannelijkheidsdiscussie kan kapen. Hannah Pearl Davis, alias JustPearlyThings, is geen doorsnee commentator –…